Sportschool
Vrijdagochtend, ik heb net een patiënt binnen waarbij ik een uitstrijkje moet maken, niet geheel onbelangrijk ook al kun je dit als vrouw tegenwoordig ook met een zelftestkit. Het is precies 12.34 als ik op mijn telefoon een reanimatie melding krijg, Ik ben namelijk ook first responder. Ik kijk naar het adres en schrik, het is de sportschool waar ik 3 tot 4 keer per week kom. Ik kan nu niet weg, dus besluit rustig mijn patiënte te zien en zie dat ik daarna een administratie block heb staan. Nadat mijn patiënte weg is loop ik even naar mijn collega en de arts waar ik voor werk en vertel ze over mijn tweestrijd, administratie doen of even kijken of ik wat kan betekenen voor het personeel van de sportschool? Debrieven? Luisterend oor? Een knuffel? Het kan zo belangrijk zijn. Zeker na zoiets traumatisch als een reanimatie. Mijn collega en de huisarts zeggen beide hetzelfde, gaan! Die administratie kan later wel. Nog geen tien minuten later loop ik de sportschool binnen en zie geschokt...